Loverboys: Marokkaanse pooiers.

Het aantal geregistreerde slachtoffers van mensenhandel is nog nooit zo hoog geweest". Dat schreef Het Parool op 30 april 2005. "Van de 405 slachtoffers zijn 51 vrouwen het slachtoffer geworden van zogeheten "loverboys".
Loverboys zijn jonge, hippe jongens die hun liefdesrelatie gebruiken om jonge vrouwen in de prostitutie te lokken. Deze jongens weten de gevoelens van de onzekere meisjes te bespelen waardoor zij uiteindelijk "bereid" zijn zich te prostitueren. Ter bescherming van de jonge vrouwen zijn er momenteel in diverse steden projecten opgezet zoals onder andere in Zwolle "het loverboyproject", door R.D.F. Wolters.
Wolters schrijft in zijn rapport: "Alle meisjes lopen risico om slachtoffer te worden van een loverboy! Pubers zijn vaak onzeker en willen zich mooi voelen, wat waard zijn, Er zijn meisjes die meer risico lopen. Zoals meisjes die van huis uit geen veiligheid en liefde hebben meegekregen, vaak geslagen zijn, seksueel misbruikt, of verwaarloosd. Veel meisjes zijn opvallend op zoek naar aandacht en bevestiging. Raken hierdoor gemakkelijk "verslaafd" aan een relatie met een "mooie jongen", met alle gevolgen van dien. Als eenmaal de eerste stap is gezet naar de prostitutie is de weg terug uiterst moeilijk………..
Wie zijn deze jongens eigenlijk dat is niet geheel duidelijk, er zijn zelfs wetenschappers die beweren dat deze loverboys niet kunnen bestaan maar dat zij door de media en hulpverlening een bedacht fenomeen zijn. Zeker is dat de huidige loverboys niet veel verschillen van de ‘’klassieke’’ pooiers welke meestal van Nederlandse afkomst waren, die ook meisjes / vrouwen trachten te verleidden om ze vervolgens in de prostitutie te laten werken.. Deze klassieke pooier van Nederlandse origine pooier is in de loop der jaren opgevolgd door mannen van onder andere Aruba en de Antillen, die zowel Nederlandse als Zuid-Amerikaanse (Surinaamse, Colombiaanse en Dominicaanse) vrouwen voor zich lieten werken. Deze mannen maakten vooral indruk met hun opvallende dure auto’s en patserige ringen en zware gouden halskettingen. Sommige van deze pooiers waren dermate succesvol dat ze na een aantal jaren hun geld belegden in prostitutiepanden op onder andere de Wallen in Amsterdam en in de voormalige Poeldijksestraat in Den Haag. Met de komst van voornamelijk Marokkaanse pooiers ging de pers en de hulpverlening plotseling het woord loverboy gebruiken.
In 2005 publiceerde een onderzoeksgroep van het Willem Pompe Instituut voor Strafrechtwetenschappen onder leiding van Frank Bovenkamp het rapport "Loverboy" of modern pooierschap in Amsterdam". Hierin beschrijft deze o.m. hoe in september 1995 de politie van Utrecht een groepje mannen van Marokkaanse afkomst had aangehouden (drie broers A. en een vierde vriend) die jonge meisjes uit de omgeving (Gouda, Veenendaal e.d.) hadden geworven om ze voor zich in de prostitutie te laten werken. Echter dit bleek slecht een topje van de ijsberg te zijn en in de loop van de jaren kwamen er alleen maar meer ''Loverboys'' bij en werd het een echte plaag.
De laatste jaren is er een verschuiving en een verharding in het wereldje van de ‘’loverboys’’ (pooiers) te zien geweest. Zo is er eerst een periode geweest waarin de "loverboys" op bestelling werkten voor eigenaren van diverse bordelen en prive-huizen. Daar de controle op de bordelen en prive-huizen dermate is toegenomen hebben de Loverboys dit terrein gedeeltelijk verlaten en omdat veel meisjes ’’gewaarschuwd’’ waren, worden de slachtoffers momenteel gezocht onder gehandicapte meisjes welke op zoeken naar genegenheid en Somalische en Nigeriaanse AMA’s. Deze meisjes zijn zogenaamd gevlucht, maar in werkelijkheid zijn het jonge moeders die naar Europa worden gezonden om daar als prostituee te werken. Na een verblijf in een asielopvangcentrum worden deze meisjes vroeg of laat opgehaald door een Loverboy, een jongeman meestal van Marokkaanse afkomst.

Zie ook: Het Loverboyproject http://www.lover-boy.nl/
Harry F. Mik
http://www.tussenpauze.nl/

Wreedheden op Guantanamo Bay

Ik ben even van slag, iets wat me niet zo heel gauw gebeurt. Maar nadat ik gelezen had hoe Amerikaanse militairen en waarschijnlijk leden van de Amerikaanse inlichtingendienst de CIA op Guantanamo Bay een aantal weerloze en geheel onschuldige Chinese gevangenen dagelijks aan de meest extreme wreedheden bloot stellen werd ik even een beetje raar in me'n buik en had het gevoel het eerste de beste vliegtuig te pakken en af te reizen naar Cuba, om daar te demonstreren voor de poorten van dit inmiddels zeer beruchte gevangenkamp Guantanamo Bay.
Voor velen en ook voor mij was Amerika eens een droom, waar alles mogelijk was en alles kon. Je kon er schatrijk worden of in de goot belanden maar aan dat laatste wordt niet gedacht als je naar Amerika vertrekt. Maar al spoedig zul je merken dat er weinig overblijft van de Amerikaanse ''Freedom'' en in de jaren dat ik er voor mijn werk heb gewoond begreep ik al snel dat je niet overal over kon spreken. En er overal om je heen meer gehuicheld werd dan de waarheid werd gesproken. Vriendschap was zoiets als omgaan met een autoverkoper.
Van huis uit had ik begrepen dat we de Amerikanen dankbaar moesten zijn omdat ze geholpen hadden ons te bevrijden van de Duitse bezetting, er werd nooit bij verteld dat de Canadezen en Poolse militairen het grootste gedeelte van Nederland hebben bevrijdt. Maar ook in de tijd toen ik in Amerika was werd ik er nog even aan herinnert door ''wij hebben Europa bevrijd'', zoals Nederlanders het nodig vinden aan bijna elke Duitser te vragen ''who ist mein Fahrad?''.
Ik heb toen eens gevraagd aan de degene die deze uitspraak deed of hij wist hoeveel Europa moest betalen voor deze bevrijding aan de Amerikanen en natuurlijk was het antwoord ''for free''. Waarmee de man de plank ver mis sloeg, jaarlijks dienen wij een bedrag te betalen omdat de Amerikanen ons bevrijd hebben. Het schijnt een dermate groot bedrag te zijn dat het niet bekent gemaakt wordt en in geen enkele begroting is opgenomen.
Schijnbaar zit oorlogvoeren de Amerikanen in het bloed, na '45 waren ze nog 'behulpzaam' in andere oorlogsgebieden zoals, de oorlog in Korea, de Vietnam - oorlog waarin de Amerikanen hun ware gezicht lieten zien, door er gifgas en ontbladeringsgif te gebruiken. Tevens staken de Amerikanen veel kleine dorpjes in brand waardoor tientallen Vietnammezen niet alleen zijn omgekomen maar ook honderden dakloos zijn raakten.

My Lai een door de Amerikanen in de brand gestoken dorp

Na een roemloos verlies in Vietnam volgden Dessert Storm, Operation Enduring Freedom en de oorlog tegen de Taliban en Iraqi Freedom. Plus nog een aantal schermutselingen in Midden en Zuid - Amerika.
Om hun oorlogvoerende troepen van zoveel en zo goed mogelijk informatie te voorzien gebruiken de Amerikanen momenteel methoden welke zelfs de gevreesde Waffen SS van Adolf Hitler niet gebruikte. Binnen de Waffen SS bestonden bepaalde normen welke niet werden overschreden doch schijnbaar kennen de Amerikaanse militairen het bestaan van het woord ''norm'' niet.

EU - afgevaardigden en ook de Nederland minister van Buitenlandse Zaken reizen regelmatig naar Washington om zich weer eens een verhaaltje door de Amerikaanse minister Rice op de mouw te laten spelden en beweren zowel bij vertrek als bij terugkomst altijd dat ze gevraagd hebben naar de gevangenen op Guantanamo Bay en mochten deze afgevaardigden en minister van Buitenlandse Zaken al het lef hebben het te vragen, zal het antwoord sterieotiep zijn. Iets in de geest van: ''de gevangenen zijn in beste handen en aan de sluiting van het kamp wordt gewerkt''.
Waarna Europa en ook Nederland weer vrolijk zaken doet met Amerika en zo als gewoonlijk de andere kant op kijkt. Eigenlijk zou er eens bekeken moeten worden of Balkenende eens aangeklaagt zou kunnen worden als onder andere als"deelnemer van een criminele organisatie''.
Harry F. Mik