Loverboys: Marokkaanse pooiers.

Het aantal geregistreerde slachtoffers van mensenhandel is nog nooit zo hoog geweest". Dat schreef Het Parool op 30 april 2005. "Van de 405 slachtoffers zijn 51 vrouwen het slachtoffer geworden van zogeheten "loverboys".
Loverboys zijn jonge, hippe jongens die hun liefdesrelatie gebruiken om jonge vrouwen in de prostitutie te lokken. Deze jongens weten de gevoelens van de onzekere meisjes te bespelen waardoor zij uiteindelijk "bereid" zijn zich te prostitueren. Ter bescherming van de jonge vrouwen zijn er momenteel in diverse steden projecten opgezet zoals onder andere in Zwolle "het loverboyproject", door R.D.F. Wolters.
Wolters schrijft in zijn rapport: "Alle meisjes lopen risico om slachtoffer te worden van een loverboy! Pubers zijn vaak onzeker en willen zich mooi voelen, wat waard zijn, Er zijn meisjes die meer risico lopen. Zoals meisjes die van huis uit geen veiligheid en liefde hebben meegekregen, vaak geslagen zijn, seksueel misbruikt, of verwaarloosd. Veel meisjes zijn opvallend op zoek naar aandacht en bevestiging. Raken hierdoor gemakkelijk "verslaafd" aan een relatie met een "mooie jongen", met alle gevolgen van dien. Als eenmaal de eerste stap is gezet naar de prostitutie is de weg terug uiterst moeilijk………..
Wie zijn deze jongens eigenlijk dat is niet geheel duidelijk, er zijn zelfs wetenschappers die beweren dat deze loverboys niet kunnen bestaan maar dat zij door de media en hulpverlening een bedacht fenomeen zijn. Zeker is dat de huidige loverboys niet veel verschillen van de ‘’klassieke’’ pooiers welke meestal van Nederlandse afkomst waren, die ook meisjes / vrouwen trachten te verleidden om ze vervolgens in de prostitutie te laten werken.. Deze klassieke pooier van Nederlandse origine pooier is in de loop der jaren opgevolgd door mannen van onder andere Aruba en de Antillen, die zowel Nederlandse als Zuid-Amerikaanse (Surinaamse, Colombiaanse en Dominicaanse) vrouwen voor zich lieten werken. Deze mannen maakten vooral indruk met hun opvallende dure auto’s en patserige ringen en zware gouden halskettingen. Sommige van deze pooiers waren dermate succesvol dat ze na een aantal jaren hun geld belegden in prostitutiepanden op onder andere de Wallen in Amsterdam en in de voormalige Poeldijksestraat in Den Haag. Met de komst van voornamelijk Marokkaanse pooiers ging de pers en de hulpverlening plotseling het woord loverboy gebruiken.
In 2005 publiceerde een onderzoeksgroep van het Willem Pompe Instituut voor Strafrechtwetenschappen onder leiding van Frank Bovenkamp het rapport "Loverboy" of modern pooierschap in Amsterdam". Hierin beschrijft deze o.m. hoe in september 1995 de politie van Utrecht een groepje mannen van Marokkaanse afkomst had aangehouden (drie broers A. en een vierde vriend) die jonge meisjes uit de omgeving (Gouda, Veenendaal e.d.) hadden geworven om ze voor zich in de prostitutie te laten werken. Echter dit bleek slecht een topje van de ijsberg te zijn en in de loop van de jaren kwamen er alleen maar meer ''Loverboys'' bij en werd het een echte plaag.
De laatste jaren is er een verschuiving en een verharding in het wereldje van de ‘’loverboys’’ (pooiers) te zien geweest. Zo is er eerst een periode geweest waarin de "loverboys" op bestelling werkten voor eigenaren van diverse bordelen en prive-huizen. Daar de controle op de bordelen en prive-huizen dermate is toegenomen hebben de Loverboys dit terrein gedeeltelijk verlaten en omdat veel meisjes ’’gewaarschuwd’’ waren, worden de slachtoffers momenteel gezocht onder gehandicapte meisjes welke op zoeken naar genegenheid en Somalische en Nigeriaanse AMA’s. Deze meisjes zijn zogenaamd gevlucht, maar in werkelijkheid zijn het jonge moeders die naar Europa worden gezonden om daar als prostituee te werken. Na een verblijf in een asielopvangcentrum worden deze meisjes vroeg of laat opgehaald door een Loverboy, een jongeman meestal van Marokkaanse afkomst.

Zie ook: Het Loverboyproject http://www.lover-boy.nl/
Harry F. Mik
http://www.tussenpauze.nl/