Sunday, May 11, 2008

Moeten we Birma steunen of niet?

Hoe stumperig en onbekwaam de hulpvoorziening in Birma op gang kwam werd wel duidelijk toen militairen van het Birmaanse leger afgelopen dinsdag bij gebrek aan een vorkheftruck met de hand de eerste ladingen voedsel en medicijnen uit een Thais vliegtuig moesten lossen. Niet alleen het ontbreken van een vorkheftruck op het vliegveld van Rangoon zijn de oorzaak dat het uitdelen van de hulp-goederen ernstige vertraging oploopt. Maar ook blijkt de Birmanese regering te weinig transportmiddelen beschikbaar gesteld te hebben om de hulp-goederen te vervoeren naar het rampgebied.
Ondanks dat er waarschijnlijk 25.000 doden zijn te betreuren en er 40.000 mensen zijn vermist en er daarnaast ook nog eens 1.000.000 mensen dakloos zijn geworden, is de animo om Birma te helpen niet bijzonder groot. Namelijk iedereen beseft maar al te goed dat Birma bestuurt wordt door een uiterst corrupte en wrede junta. Die mogelijk een gedeelte van de hulp-goederen en gelden in eigen zak steken en waar de zwaar getroffen bevolking dus nooit iets van zal zien.
Dit wantrouwen wordt nog eens gesterkt doordat de Birmese junta geen buitenlandse hulpverleners wil toelaten zodat deze geen controle kan uitoefenen bij het verdelen van de hulp-goederen. Het verdelen van eventuele hulp-goederen zou door het Birmanese leger worden geregeld. Verder was men nogal verbaast over de uitspraak gedaan door de Birmanese regering: "stuur ons maar geld, dan zorgen wij wel voor de rest".
Het is een vreselijk dilemma, sturen we geld dan weten zeker dat het grootste gedeelte van dit geld aan de bewuste "strijkstokken" blijft hangen, sturen we geen geld dan krijgen de getroffenen en reeds arme bevolking helemaal niets. Stuurt men wel geld en er mogen geen hulpverleners Birma in dan blijft de Westerse wereld de wrede Birmanese junta steunen en biedt het Westen de mogelijkheid aan de heersers een gedeelte van dit geld in de zak te steken en het overige aan wapens te besteden waarmee ze dan op hun eigen mensen kunnen schieten.

Harry F. Mik

No comments: