Het ''rijke'' Cuba

Het Amerikaanse blad ''FORBES'' vermeld dat ''el Presidente'' van het communistische en sigarenproducerende eiland Cuba, Fidel Castro op een zevende plaats staat met een totaal vermogen van 900 miljoen dollar. Misschien dat dit gigantische vermogen tot een verbazing heeft geleidt bij een ieder die TV - beelden heeft gezien van het bijna straatarme Cuba, of het eiland zelf heeft bezocht en daar een rit heeft gemaakt in één van de vele gammele en rammelende taxi's, die bij ons absoluut niet door de APK - keuring zouden komen, maar die onmiddelijk van straat gehaald zouden om geplet te worden op de schroothoop.
Tijdens een dergelijke ''dodenrit'' over het eiland waarbij de passagier doodsangsten uitstaat, komt onwillekeurig de vraag op waarom men in Cuba alleen heel slechte taxi's heeft terwijl iedere Cubaan rijk moet zijn. Want met het aantreden van ''el Presidente'' Fidel Castro werd er onmiddelijk in de grondwet vastgelegd dat men volgens de grondwet alles behoorde te verdelen volgens de communistisch leer. Wat er ruwweg op neerkomt dat de één een miljoentje meer heeft dan de ander, maar ja bij dergelijke bedragen let je daar niet op. Of juist wel?
De indruk als zou Cuba een straatarme bananenrepubliek zijn schijnt dus niet juist te zijn, namelijk de Cubanen welke zich nadrukkelijk hebben afgezet tegen de verfoeilijke spilzieke westerse kapitalischtische systeem blijken ontzettend spaarzaam te zijn en besteden hun geld niet aan onnodige dingen zoals dure energie verslindende ijskasten, of aan vakantiereizen naar luxe wintersportoorden om daar te staan blauwbekken in de kou, of aan luxecruisereizen op één van grote passagierschepen om vervolgens hutje aan mutje opgepakt rond de wereld te reizen. Nee, de Cubaan gaat gewoon met de koelbox gevuld met cervesas in zijn achtertuin zitten genieten van de prachtige omgeving waarvoor sommigen 10 uur moeten vliegen en een hoop geld betalen om het te kunnen zien.
Niet voor niets begon Fidel Castro in 1955 de revolutie nadat hij langere tijd als ''allochtoon'' in Amerika en Mexico had geleefd om het uitgebuitte volk van Cuba te bevrijden van het imperialistische juk en om ze een beter bestaan te bieden, een droom waarin hij geloofde, maar tevens was hij ontzettend optimistisch, toen hij met het roestige schip de ''Granma'' en slechts 82 guerrillero's op 2 december 1956 een invasie op Cuba deed.
Fidel Castro was de mening toegedaan dat Cuba aan de Cubanen toebehoorden en de communistische leer de Cubanen één sterk volk zou smeden wat zich kon weren en afzetten tegen de verleidingen van het kapitalistische systeem.
En hij heeft hij daarin gelijk gehad want toen op 17 april 1961 de Amerikanen in de Bahia Cochinos (Varkensbaai) een Toeristencentrum wilden vestigen staken de Cubanen daar massaal een stokje voor. En stuurden de 1300 - 1400 werknemers van het aannemerbedrijf CIA terug naar Amerika. Yankee go home.

Echter zolang de cijfers van ''FORBES" nog steeds door het Witte Huis en de CIA worden aangeleverd zijn deze helaas niet serieus te nemen, waardoor het waarheidsgehalte van het blad sterk daald. Maar of Castro nog steeds voor een minimum salaris werkt dat valt ook sterk te betwijfelen.

Harry F. Mik