Dat zijn de werkelijke slavinnen

''Elke vrouw is een hoer, de meeste hebben maar één klant'' zo begint Neerlands bekendste misdaadjournalist Hendrik - Jan Korterink in het door hem geschreven artikel getiteld, ''Tropische slavinnen en schatjes van de toendra'' welke is gepubliceerd op www. bepstar.com. Hierin geeft hij weer hoe gemakkelijk en hoe dom redelijk gefortuneerde mannen ''vallen'' voor de "charmes" van buitenlandse vrouwen.
Vaak gaat het hier om de categorie wat oudere en eenzamere mannen, welke vaak een vervelende echtscheiding achter de rug hebben en die een grote angst en hekel hebben gekregen aan de ''regelzuchtige'' en de zelfstandigheid van de Westerse vrouwen. Door hun vervelende ervaring(en) zoeken ze thans liever een ''slaafs'' en een gehorig iemand waarbij de eerste kennismaking meestal anoniem gemaakt wordt via het onpersoonlijke internet. Deze vrouwen die zich aanbieden als bruid zijn vaak vrouwen uit exotische maar arme landen. Bijvoorbeeld Colombia of Thailand maar daarnaast bieden ook tal van vrouwen uit Mongolië en andere voormalige Sovjet-landen zich aan. Vaak zijn het vrouwen die in hun eigen land minder prettige ervaringen hebben gehad en waarvan sommigen in de prostitutie hebben gewerkt.
Eigenlijk is het niet zo verbazingwekkend dat deze vrouwen vanuit bijvoorbeeld Colombia of Mongolië hun uiterste best doen om een ''westerse'' man aan de haak te slaan, immers voor hen betekent het Westen, het begin van de zo begeerde vrijheid en een leven in luxe en weelde. Althans zo wordt er door veel van deze vrouwen gedacht.
Daarnaast is er ook een grote categorie vrouwen die zich absoluut niet als bruid aanbieden, maar toch naar het Westen willen reizen om daar in een zo kort mogelijke tijd zo snel mogelijk een hoop geld te verdienen. Dat is de categorie vrouwen die vaak buiten hun schuld in het land van herkomst reeds in grote financiële problemen zijn geraakt en die na alle normen en waarden overboord gegooid te hebben, nog maar één oplossing zien voor deze problemen, namelijk zichzelf aan te bieden door in de prostitutie te gaan werken.
Deze vrouwen flaneren uitdagend over de witte stranden van Isla Margarita en zijn meestal afkomstig uit onder andere Venezuela, Colombia, Peru, Brazilië en de Dominikaanse Republiek waar ze bekeken en gewogen worden door de Westerse ''scouts'', welke daar in opdracht van bordeelhouders vrouwen selecteren en werven. En als de flanerende vrouwen voldoende zijn bekeken en in sommige gevallen zijn getest dan krijgen deze vrouwen een ticket naar Amsterdam, Frankfurt, Brussel, Berlijn, of welke grote stad in Europa, waar ze verdwijnen in de bordelen of achter de ''ramen'' een plaats krijgen.
Echter tijdens de ''toevallige'' ontmoetingen tussen ''scout'' en de vrouwen op het strand of elders wordt er terloops aan de vrouwen gevraagd of ze trek hebben in een baan in bijvoorbeeld Frankfurt of Amsterdam waarbij duidelijk aan de vrouwen wordt verteld wat er van hen wordt verwacht en dat ze niet komen voor een baan als kinder of kamermeisje. De vrouwen zijn zich ervan bewust dat van hen verwacht wordt dat ze zich prostitueren.
Dit zijn de werkelijke tropische en toendra slavinnen, die ver van hun eigen huis, in een omgeving waar ze vaak geen echte vrienden of kennissen hebben, hun lichaam verkopen, teneinde de schulden te betalen die haar man en zij ooit zijn aangegaan.
Is deze schuld eenmaal ingelost dan zijn deze vrouwen zo gewend aan het ''grote'' geld wat ze redelijk snel verdiendt hebben door middel van de prostitutie, dat ze besluiten niet onmiddelijk terug te keren naar het land van herkomst, maar nog een tijd te blijven ''werken'' om te sparen voor bijvoorbeeld een huis wat ze willen laten bouwen of voor een winkeltje waarin ze op de oude dag willen werken. Helaas zijn het dromen welke zelden uitkomen, daar de vrouwen meestal systematisch worden ''uitgemolken'' door hun familie.

Harry F. Mik
http://www.tussenpauze.nl/

Legitimatieplicht

Het schijnt dat de Politie naast het controleren van snelheden van voertuigen er een nieuwe lucratieve hobby bij heeft gekregen. Namelijk het controleren op legitimatiebewijzen. Het begint er namelijk op te lijken dat de politiekorpsen in Nederland onderling een afspraak hebben gemaakt om op zaterdagen bij de stations de aankomende en vertrekkende reizigers lastig te vallen en om ze naar hun legitimatiebewijs te vragen. En als de reiziger toevallig geen document bij zich heeft waarmee hij of zij zich kan legitimeren dan volgt er onvoorwaardelijk een boete.

Er valt natuurlijk zowiezo te discussiëren of legitimatieplicht nuttig is en of er geen kwalijke kanten aan zitten, maar de realiteit is nu eenmaal dat deze wet bestaat. Alhoewel er zijn een aantal spelregels aan deze identificatieplicht verbonden. Zo moet een politieagent die je op straat aanhoudt en naar je legitimatiebewijs vraagt wel een gegronde reden hebben waarom hij of zij je er om vraagt. Tevens mag je de politieagent ook om zijn legitimatiebewijs vragen. Weigert de agent dat dan hoef je je ook niet te legitimeren.

Maar de politie schijnt er achter gekomen te zijn dat heel veel mensen nog steeds geen legitimatiebewijs bij zich dragen en ook de spelregels niet kennen. En aangezien de politie weer eens een tekort aan geld heeft door een aantal dure miskopen (zoals te dure auto's en een mislukt ontwerp voor een nieuw uniform) proberen ze nu de kas weer een beetje te spekken. Dus moeten de agenten op straat zoveel mogelijk boetes uitschrijven anders krijgt de Korpschef aan het eind van het jaar zijn bonus niet. Uiteraard gaat dit weer ten koste van de burger welke een boete moet betalen van zijn karig inkomen, maar daar heeft 'Oom Agent' (eens onze beste vriend) geen genade mee. Er wordt druk geschreven, de ene boete na de andere boete. Hierdoor heeft de politie uiteraard veel minder tijd voor belangrijker zaken zoals auto-inbraken, inbraken in woningen of preventief aanwezig zijn in winkelcentra etc. Het gaat er langzaam op lijken dat de politie een bedrijf gaat worden en het zou me niet verwonderen dat ze binnenkort Beursgenoteerd staan en met verlies en winstcijfers zullen komen. Maar onze veiligheid is er in de laatste jaren een stuk op achteruit gegaan.

Hebt U nare ervaringen met de politie mail die dan aan http://www.tussenpauze.nl/
Zend deze mail ook aan je vrienden en kennissen s.v.p.

Harry F. Mik

"America's World''

Vermenselijkt Griffith Verdonk?

Kortsgeleden 4 februari l.l. liet de vleugellamme en tevens demissionaire minister van Vreemdelingenzaken Rita Verdonk weer eens van zich horen. Via het rechtse blad Elsevier haalde ze hard uit naar de CDA en probeerde ze zelfs Geert Wilders k.o. te meppen. Onomwonden haalde ze uit naar de CDA vanwege de ommezwaai die deze partij heeft gemaakt in de kwestie van het generaal pardon voor uitgeprocedeerde asielzoekers. Met haar scherpe kritiek op haar voormalige partijgenoot Geert Wilders wilde ze schijnbaar iets menselijks oproepen, namelijk ze vindt dat Geert Wilders een te harde toon aanslaat richting moslim en de islam. Voorts is ze van mening dat die uitspraak over de tsunami van moslims over de ''rand'' gaan. Om tenslotte te besluitten met: ''Als je ziet hoeveel menselijk leed die tsunami destijds heeft veroorzaakt en om dan alle moslims op zo'n manier te benoemen, dat kan toch niet.'' Waarna velen zich afgevraagd zullen hebben of dit haar eigen woorden zijn of voorgeprogrammeerde tekst van Kai van der Linden.
Wie het ook gezegd heeft maakt niet uit zeker is dat Verdonk iets vriendelijker zal moeten worden in haar doen en laten maar vooral in haar soms ''gevaarlijke'' uitspraken, daar anders de partij van Geert Wilders de PVV het VVD weleens zouden kunnen inhalen en zelfs passeren en mag de huidige VVD blij zijn als ze in het ''bakkie'' mogen meerijden van de PVV. Want volgens ''de Politieke Barometer'' zou de VVD op dit moment 2 zetels verliezen en krijgt de PVV er ééntje bij, wat zou betekenen dat de VVD op respectievelijk 20 zetels en de PVV op 10 zetels komen.

Laetitia Griffith

Maar Mevrouw Rita Verdonk kan ook op persoonlijk vlak nog concurrentie verwachten zeker nu de aantrekkelijke Laetitia Griffith zitting heeft genomen in de Tweede Kamer. Tijdens haar eerste periode in de Tweede Kamer viel ze de parlementaire pers reeds op en werd in 2004 gekozen tot politiek talent van het jaar. Op verzoek van de VVD fractie te Amsterdam stapte ze in de gemeentepolitiek om daar wethouder van financiën te worden, om per 1 juni 2006 terug te keren naar de Tweede Kamer. De in Suriname geboren Griffith leerde van jongs af om met verschillende culturen om te gaan. Met het Nederlands als voertaal heeft ze dus geleerd om te gaan met Creolen, Chinezen, Hindoestanen, Javanen, bosnegers, indianen, en blanken. Waardoor ze de beste inburgeringscursus heeft gevolgd die er bestaat. En begrijpt daardoor ook islamiten, iets wat Verdonk nooit zal leren zelfs al zou ze haar best doen en zich zo menselijk mogelijk proberen op te stellen.

Harry F. Mik
http://www.tussenpauze.nl/

Het ''rijke'' Cuba

Het Amerikaanse blad ''FORBES'' vermeld dat ''el Presidente'' van het communistische en sigarenproducerende eiland Cuba, Fidel Castro op een zevende plaats staat met een totaal vermogen van 900 miljoen dollar. Misschien dat dit gigantische vermogen tot een verbazing heeft geleidt bij een ieder die TV - beelden heeft gezien van het bijna straatarme Cuba, of het eiland zelf heeft bezocht en daar een rit heeft gemaakt in één van de vele gammele en rammelende taxi's, die bij ons absoluut niet door de APK - keuring zouden komen, maar die onmiddelijk van straat gehaald zouden om geplet te worden op de schroothoop.
Tijdens een dergelijke ''dodenrit'' over het eiland waarbij de passagier doodsangsten uitstaat, komt onwillekeurig de vraag op waarom men in Cuba alleen heel slechte taxi's heeft terwijl iedere Cubaan rijk moet zijn. Want met het aantreden van ''el Presidente'' Fidel Castro werd er onmiddelijk in de grondwet vastgelegd dat men volgens de grondwet alles behoorde te verdelen volgens de communistisch leer. Wat er ruwweg op neerkomt dat de één een miljoentje meer heeft dan de ander, maar ja bij dergelijke bedragen let je daar niet op. Of juist wel?
De indruk als zou Cuba een straatarme bananenrepubliek zijn schijnt dus niet juist te zijn, namelijk de Cubanen welke zich nadrukkelijk hebben afgezet tegen de verfoeilijke spilzieke westerse kapitalischtische systeem blijken ontzettend spaarzaam te zijn en besteden hun geld niet aan onnodige dingen zoals dure energie verslindende ijskasten, of aan vakantiereizen naar luxe wintersportoorden om daar te staan blauwbekken in de kou, of aan luxecruisereizen op één van grote passagierschepen om vervolgens hutje aan mutje opgepakt rond de wereld te reizen. Nee, de Cubaan gaat gewoon met de koelbox gevuld met cervesas in zijn achtertuin zitten genieten van de prachtige omgeving waarvoor sommigen 10 uur moeten vliegen en een hoop geld betalen om het te kunnen zien.
Niet voor niets begon Fidel Castro in 1955 de revolutie nadat hij langere tijd als ''allochtoon'' in Amerika en Mexico had geleefd om het uitgebuitte volk van Cuba te bevrijden van het imperialistische juk en om ze een beter bestaan te bieden, een droom waarin hij geloofde, maar tevens was hij ontzettend optimistisch, toen hij met het roestige schip de ''Granma'' en slechts 82 guerrillero's op 2 december 1956 een invasie op Cuba deed.
Fidel Castro was de mening toegedaan dat Cuba aan de Cubanen toebehoorden en de communistische leer de Cubanen één sterk volk zou smeden wat zich kon weren en afzetten tegen de verleidingen van het kapitalistische systeem.
En hij heeft hij daarin gelijk gehad want toen op 17 april 1961 de Amerikanen in de Bahia Cochinos (Varkensbaai) een Toeristencentrum wilden vestigen staken de Cubanen daar massaal een stokje voor. En stuurden de 1300 - 1400 werknemers van het aannemerbedrijf CIA terug naar Amerika. Yankee go home.

Echter zolang de cijfers van ''FORBES" nog steeds door het Witte Huis en de CIA worden aangeleverd zijn deze helaas niet serieus te nemen, waardoor het waarheidsgehalte van het blad sterk daald. Maar of Castro nog steeds voor een minimum salaris werkt dat valt ook sterk te betwijfelen.

Harry F. Mik